Dans der wendbaarheid

De volgende zin is het thema van het IPMA Jaarcongres: Wendbaar projectmanagement als “transformer” van organisatie en professie, wie verandert wie nu eigenlijk?

Ik twijfel niet aan de goede bedoelingen van de auteur, maar bij mij gaan de haren recht overeind staan. Dat neemt niet weg dat ik wel naar het congres ga. De congrestitel kan mij daar niet van weerhouden. Maar ik vind dat een congresthema iets meer verdient dan een verzameling kreten. Tot zover de kritiek, ik heb mij voorgenomen om constructief te blijven en zal in deze blog een alternatief thema voor het congres bedenken.

Het zal je niet ontgaan zijn dat Agile Denken in de afgelopen tien tot twintig jaar het denken over projectmanagement ingrijpend heeft veranderd. We zijn er nog niet want er woedt een felle strijd tussen fundamentalisten en pragmatisten. Zelf ben ik fundamentalistisch in de leer en pragmatisch in de uitvoering.

Ik kan natuurlijk niet in het hoofd van de auteur van het thema Wendbaar projectmanagement als ‘transformer’ van organisatie en professie, wie verandert wie nu eigenlijk? – kruipen, maar ik kan er wel naar gissen.

De vraag aan het slot van het thema is interessant, want welke van de volgende is object en welke subject?

  1. Wendbaar projectmanagement
  2. De organisatie
  3. De professie

Waarbij we met ‘wendbaar’ een meer op deze hectische tijden toegespitst projectmanagement bedoelen, waarmee de auteur slim de besmette term ‘agile projectmanagement’ vermijdt. Ik vraag me overigens wel af of er dan zoiets is als ‘niet-wendbaar’ projectmanagement. Het woord ‘professie’ verwijst, denk ik,  naar de best-practices die we gebruiken om wendbaar projectmanagement uit te voeren in de organisaties waar men onze diensten nodig heeft.

De vraag, ‘wie verandert wie?’, verraadt een misleidend wereldbeeld, namelijk een lineair en enkelvoudig oorzaak en gevolg denken. Was de wereld helaas maar zo simpel. Wanneer je naar deze drie kijkt dan beïnvloeden ze elkaar, ze zijn alle drie zowel object als subject, oorzaak en gevolg tesamen. Het is eerder een dans dan een mars. Waarbij de wendbaarheid meer in de dans zit dan in projectmanagement. Projectmanagement is niet een vak, het is ook geen methode, maar een systeem waarin de genoemde aspecten elkaar beïnvloeden. Het is dus niet de vraag wie van deze verandert, maar het gaat er om ‘hoe het verandert’.

Vanuit deze gedachte lijkt me dat het thema van het congres in gewoon Nederlands als volgt klinkt:

Hoe de dans van projectmanagement, organisatie en professie ons aan het veranderen is.

Het onderschrift zal dan als volgt zijn: We hebben onze wereld sterk zien veranderen. Zowel organisatorische als technologische vernieuwingen hebben de aard van het werk veranderd, dat betekent onherroepelijk dat projectmanagement ook veranderd is.

Hoe? Dat gaan we tijdens het IPMA Jaarcongres 2018 bespreken.

Dit lijkt me de moeite waard om je, als je dat nog niet gedaan hebt, direct in te schrijven. Ik hoop je te ontmoeten op 1 november.

John Hermarij

Kennisalchemist, woordensmid en (agile)mindset coach bij Dhirata. Hij blogt over alles wat met leiderschap in veranderende tijden te maken heeft (www.johnhermarij.nl). Hij is trekker van de internationale taskforce voor de nieuwe Agile Leader Certificering van IPMA, daarnaast is hij initiatiefnemer van het Vrije Denkers Netwerk over adaptief leiderschap (voor meer info: info@johnhermarij.nl).

Heb jij je al aangemeld voor het IPMA Jaarcongres?

Wil jij je aanmelden voor het IPMA Jaarcongres 2018 op donderdag 1 november? Dit kan via onderstaande knop.

Gepubliceerd in Agility in projecten,Blog,IPMA Blog
0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Neem contact op

Heb je een vraag aan IPMA? Stel je vraag hier direct!

Versturen

©2018 IPMA Nederland platform projectmanagement

Log in met je gegevens

of    

Gegevens vergeten?

Create Account