Ik beschouw mijzelf als een iemand die open staat voor veranderingen, maar soms twijfel ik aan mijzelf. Sta ik er wel echt voor open? Zijn er wel veranderingen en hoe nieuw zijn ze nu allemaal? Is het niet gewoon oude wijn in nieuwe zakken doen? Scrum is inmiddels ook al enkele decennia oud en de Agile manier van denken binnen projectenland is zelfs nog iets ouder. Het lijkt net alsof we allemaal de Scrum-Agile methode moeten aanpakken, maar is elk project daar wel geschikt voor? En hoe geschikt is de organisatie waar het project voor wordt uitgevoerd?

Ikzelf manage met name projecten binnen IT-infrastructuren, datacenters, SDDC, missiekritische IT-netwerken, meldkamers en verkeersleidingsposten. Dit zijn omgevingen waar aanpassingen op een zeer gecontroleerde wijze doorgevoerd moeten worden, rekening houdend met processen en het feit dat de winkel van de opdrachtgever open moet blijven. Een op PRINCE2 gebaseerde aanpak met een klassieke ‘watervalplanning’ heeft toegevoegde waarde voor het managen van het project.

Daarnaast schrijf ik als projectmanager veel mee aan Europese aanbestedingen, waar het veelal gaat om de zogenoemde EMVI (Economische Meest Voordelige Inschrijving), of heel eenvoudig prijs/kwaliteit. Ga jij je als bedrijf uit de markt prijzen door gedurende het project tweewekelijks een sprint planning, sprint review en sprint retrospective te begroten? Nee, dat doe je niet. Zelfs al vraagt de klant om een Scrum aanpak.

Aan de andere kant zie ik bij de software-ontwikkeltrajecten die wij uitvoeren dat de Scrum aanpak juist uitermate geschikt en echt ondersteunend is om de benodigde resultaten op te leveren. Daar werken ze fantastisch. Ik zit weleens met een collega-projectmanager hierover te sparren en dan hoor ik hoe het ‘pokeren’ zijn vruchten af heeft geworpen, dat een ‘productbacklog’ goed werkt en dat hij als ‘product owner’ tijdig de informatie bij zijn organisatie haalt en krijgt. Daar smul ik van, heerlijk als de door jou gekozen projectaanpak werkt.

In mijn beleving werken we echter onderaan de streep met mensen en ik ben van mening dat elke methode valt en staat met de wijze waarop de betrokkenen met elkaar omgaan. Ik hecht veel waarde aan goed opdrachtgeverschap. Dat houdt in de bovengenoemde methoden in dat er een opdrachtgever of product owner moet zijn die snapt wat zijn rol is en welke taken, verantwoordelijkheden en bevoegdheden hij heeft.

Ik hecht er ook waarde aan dat ik als projectmanager zeg wat ik doe en doe wat ik zeg. Mijn rol zie ik als facilitator van het projectteam. Wat kan jij onder welke voorwaarde en binnen welke tijd opleveren en wat moet ik voor jou regelen om dit gedaan te krijgen? Daar gaat het onderaan de streep over. De aanpak die je hierbij kiest, moet ondersteunend zijn bij het type project en de organisatie waarvoor je dit project uitvoert. Ik laat graag aan jou over welke methode dat is.

Auteur: Rob Matser

Rob Matser (1973) heeft bijna twee decennia ervaring als senior projectmanager van IT-trajecten en is werkzaam bij TriOpSys. Vanaf 2000 is hij werkzaam in de IT en heeft hierin het klassieke pad gevolgd van systeembeheerder naar senior projectmanager.

Gepubliceerd in Blog
0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Neem contact op

Heb je een vraag aan IPMA? Stel je vraag hier direct!

Versturen

©2018 IPMA Nederland platform projectmanagement

Log in met je gegevens

of    

Gegevens vergeten?

Create Account