Mensen en hun onderlinge interactie boven processen en hulpmiddelen vanuit duurzaamheidsperspectief

De discussie over agile is binnen IPMA-NL is al enige tijd gaande. Eén veelbesproken thema is het op zich al zeer actuele onderwerp duurzaamheid, bezien in het licht van agile: hoe verhouden de twee zich tot elkaar?

Dit artikel valt uiteen in drie delen. In het eerste deel las u een verslag van een verkenningsbijeenkomst in Houten, gehouden in juni 2017. In dit deel gaat het over duurzaamheid vanuit twee van de vier agile-kernwaarden: 1) ‘samenwerking met belanghebbenden boven contractonderhandelingen’. In dit derde en laatste deel hebben we het over ‘Mensen en hun onderlinge interactie boven processen en hulpmiddelen’.

Een bijdrage van Joris Martens (agile coach en Kaos Pilot)

Agile is een fundament voor teams en de individuen daarin om beslissingen te nemen. In een wereld vol onzekerheden geeft Agile houvast. Het helpt om keuzes in een kader te plaatsen zodat men snel met elkaar kan bepalen wat te doen.

Ziehier dan ook het verschil tussen agile en traditioneel projectmanagement. Agile is een mindset en biedt een kader in deze snel veranderende samenleving, projectmanagement levert de competenties die nodig zijn voor realisatie.

Duurzaamheid is voor ons de wens om de aarde te verbeteren in haar rijkdom en diversiteit. Dat is een enorme uitdaging in een wereld waarin we rijkdom in korte tijd omtoveren tot afval.

Agile en duurzaamheid: een ontdekkingsreis

Agile en duurzaamheid zijn allebei voortgekomen uit het vertrouwen dat het anders kan. Het begint bij de overtuiging dat het belangrijk is. Wat mij betreft niet op de manier die apocalyptische scenario’s een hoofdrol laat spelen, maar simpelweg vanuit onze eigen overtuiging dat we in staat zijn om een wending te maken –door onze creativiteit en innovatie– naar een eerlijke en schone wereld.

Dit is ons vertrekpunt om mee te doen aan de kenniskring Agile and sustainability ge- organiseerd door Manfred van Veghel samen met IPMA-NL. Ik wil graag meebouwen aan een netwerk dat wil onderzoeken waar we elkaar daarin kunnen versterken.

In mijn gesprek met Haik Hanemaaijer beginnen we vanuit de dagelijkse praktijk te kijken wat wij het liefste zouden willen en waar we momenteel staan. Onze conclusie is dat we vaak niet ver genoeg gaan in onze pogingen om agile en duurzame principes in de praktijk te brengen. Deze spanning is uitdagend, maar vraagt dus kennelijk ook meer van ons als zelfstandige professionals.

Haik Hanemaaijer is een architect die zich richt op duurzaam bouwen. Hij is benieuwd wat agile voor hem en zijn klanten kan opleveren. Zijn huidige opdracht is om een werkomgeving te ontwerpen die werknemers energie geeft. Een mooie casus waarin agile- en duurzame principes samenkomen.

We komen al snel tot het inzicht dat de waarde van individuen en interacties belangrijker is dan processen en hulpmiddelen in de ruimte die gebouwd gaat worden. Dat komt mooi overeen met een principe van duurzaamheid: de ruimte richten naar optimale participatie met stakeholders.

Duurzaamheid is hier opgevat als energieneutraal bouwen. Eigenlijk willen we een flinke stap verder gaan door te denken aan een circulair concept, waarin afval gelijk staat aan grondstoffen. In zo’n ruimte zijn materialen voor honderd procent te hergebruiken. Of het gebouw levert energie en voedsel. Daarnaast betekent dit dat de ruimte prioriteit geeft aan interactie en individuen. Flexibele bouw dus, die gebruikers de mogelijkheid geeft om de ruimte aan te passen aan hun behoefte.

Hoe maak je nu inzichtelijk voor je opdrachtgever dat het wat oplevert? Want het gaat vaak om imago: ‘Wij zijn energieneutraal; kijk eens hoe goed zijn bezig zijn?’ En daar moet de klant uiteindelijk voor willen betalen. Deze manier van denken houdt ons gevangen en brengt ons niet ver genoeg.

In mijn werk zie ik dezelfde tendens. Organisaties willen graag een wendbare organisatie door bijvoorbeeld scrum en lean in te voeren. Maar in plaats van deze werkwijzen op alle niveaus door te voeren, verwacht het hoogste management dat invoering in operationele teams sneller en beter resultaat op zal leveren.

We veranderen daarmee de operatie, maar niet de strategie. De vraag is of dat uiteindelijk succesvol zal zijn. Succesvolle organisaties laten zien dat ze een sterke, uniforme cultuur hebben. Die vaak voortkomt uit een visie en overtuiging van een paar leiders, die dat vertalen naar alle individuen die in aanraking komen met het bedrijf. Dat zijn de succesverhalen van onze tijd. Denk aan Apple, Tesla, enzovoort.

We komen tot de conclusie dat wij als professionals een flinke stap willen zetten om werkelijk duurzaam en agile te gaan werken. We zien een mooie overlap in agile-principes en de uitgangspunten van duurzaamheid die ons helpen aan betere ontwerpen, organisaties en beslissingen. De uitdaging is, om onze klanten mee te nemen in deze overtuiging.

Dit is geen marketingverhaal maar een sterke wens om de aarde iets mooier achter te laten dan we haar aantroffen. Dat verlangen gaat uiteindelijk het verschil maken om met agile en duurzaamheid langdurig succes te behalen.

Binnenkort verschijnen in ‘De grote agile discussie’ op www.ipma.nl nieuwe bijdragen in deze serie van:

  • Gebruiksklare oplossingen (boven allesomvattende documentatie): Ben Bolland, Anja Verbeek, Roel Pierik en Stefan Kennedie;
  • Reageren op verandering (boven het volgen van een plan): Alrik Hiemstra, Marga van het Erve en Theo Sierhuis.

Interesse in het boekje Agile: hoe nu verder?

Via onderstaand formulier kun je het boekje aanvragen. We nemen dan zo snel mogelijk contact met je op!

Gepubliceerd in Agility in projecten,Blog,IPMA Blog
0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Neem contact op

Heb je een vraag aan IPMA? Stel je vraag hier direct!

Versturen

©2018 IPMA Nederland platform projectmanagement

Log in met je gegevens

of    

Gegevens vergeten?

Create Account