Het nieuwe leiderschap staat in het teken van dienend leiderschap oftewel faciliterend leiderschap. Dat is wat we tegenwoordig willen. Toch? Coachende leiders, die naast ons staan in plaats van boven ons. Zodat we gestimuleerd worden om ons te ontwikkelen en om eigen verantwoordelijkheid te nemen. Zodat we het liefst zoveel mogelijk zelfsturend worden. Dat zou voor alle partijen een grote win-win situatie zijn.

Als ik heel eerlijk ben, ben ik dat in de praktijk nog niet veel tegengekomen. Ja halfslachtige pogingen van managers die je dan vragen “hoe kan ik je helpen? “, maar waarvan je eigenlijk al weet dat ze niet willen dat je deze vraag daadwerkelijk beantwoordt, want dan moeten zij wat gaan doen. Stel je voor! Bovendien je bent toch zelfsturend?

Neem dan de verander cyclus waarin we zitten. Binnen een jaar tijd heb ik al drie verschillende managers gehad en dan neem ik nog niet eens de wisselingen van belangrijke stakeholders in mijn project mee. Dus al zou je al een (vertrouwens)band willen opbouwen dan lukt dat niet door al deze veranderingen. Ik had dan ook de moed opgegeven, totdat ik de serie ‘New Amsterdam’ ging kijken. Jawel, ik kom er voor uit, ik kijk ziekenhuisseries. En ik was dit keer blij verrast door het faciliterende leiderschap dat werd getoond.

Kortom ik ben echt geïnspireerd geraakt door deze serie op dit punt. De serie begon met het tonen van krachtig leiderschap. Hij, acteur Ryan Eggold in de rol van Dr. Max Goodwin de nieuwe medische directeur van een van de grootste en tevens meest complexe ziekenhuizen van New York: New Amsterdam, stond in een vol auditorium en iedereen keek letterlijk op hem neer. Hij begon met een korte introductie: ik ben jullie nieuwe directeur, hoe kan ik jullie helpen? Het bleef stil, je zag dat iedereen de kat uit de boom zat te kijken. Daarna deed hij de mededeling ik ontsla iedereen van de afdeling hartchirurgie, want deze afdeling loopt niet goed. Dat bracht wel wat commotie met zich mee en nadat vele mensen boos en beledigd waren weggelopen vroeg hij wederom hoe kan ik jullie helpen? Nu werd deze vraag wel beantwoord.

Wat mij nu zo inspireerde is daadwerkelijk verandering creëren door direct in te grijpen daar waar het niet goed loopt. Maar ook dat hij de mensen weer echt arts en chirurg laat zijn. Kortom oefen je vak/je expertise uit. Hij stimuleert ze daar echt in. Hij is wars van administratieve rompslomp, wat wel moet gebeuren, maar dan beperkt tot het hoognodige. Hij gaat voor de patiënten. Dat is het hoofddoel hen beter maken en de aandacht geven die ze nodig hebben. Focus.

Hoe heerlijk zou het zijn als wij ons vak projectmanagement weer kunnen uitoefenen op basis van onze expertise en eigen talenten. De ene projectmanager is tenslotte de andere niet. Naarmate je meer ervaring hebt, weet je waar je goed in bent en waar je energie van krijgt. Hoe heerlijk zou het zijn als je een manager hebt die je daarin stimuleert? Het wordt tijd dat we meer op onze talenten/expertise worden ingezet. In plaats van waar je minder goed in bent en dit te verbeteren. Zonde van de energie!

Sinds kort heb ik een manager die mij vroeg: “wat heb je nodig om dit project tot een goed einde te brengen”. Ik was verheugd, omdat deze man in alle oprechtheid vroeg wat ik nodig had. Ik wist ook dat hij mij daadwerkelijk ging helpen in wat ik nodig had. Sterker nog na verloop van tijd stelde hij de ‘checkvraag’ of ik had wat ik wilde hebben en of er nog iets anders nodig was. Ik kan jullie vertellen dat werkt heerlijk.

Ik dacht, deze manager wil ik niet meer kwijt. Deze begrijpt het echt. Helaas door veranderingen heb ik weer een andere manager, maar deze positieve ervaring nemen ze mij niet meer af!

Auteur: Jozina Tol

Gepubliceerd in Blog,IPMA Blog
0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Neem contact op

Heb je een vraag aan IPMA? Stel je vraag hier direct!

Versturen

©2019 IPMA Nederland platform projectmanagement

Log in met je gegevens

of    

Gegevens vergeten?

Create Account