Bas Rijnders stelt zich voor

Ik werk bij de Nederlandse Spoorwegen. Op dit moment ben ik manager van projectmanagers binnen IT en van de agile coaches binnen IT. We hebben toevallig net de naam van ons team veranderd en heten nu het Veranderexpert team. Daar zitten weer allerlei rollen in als agile coaches, scrum masters, projectmanagers, pmo’ers en programmamanagers. Dit zijn allemaal tijdelijke functies die wij kunnen verzorgen als daar behoefte aan is in de organisatie. Mijn team is ongeveer 45 man groot. 


Welk muzieknummer beschrijft jou het beste? 

Dat vond ik wel een lastige vraag. Ik heb uiteindelijk gekozen voor bloed, zweet en tranen van Andre Hazes. En waarom? Het straalt iets uit van hard werken. Het is daarnaast ook een lied om plezier op te hebben, om te genieten van het leven. Dat vind ik ook belangrijk. Daarnaast is dit het eerste Nederlandstalige nummer dat ik heb binnengebracht in de band (een hockey coverbandje) waar ik in speel. We speelden eerst alleen Engelstalig en ik vond het ook wel leuk om Nederlandstalige nummers te spelen. Dus dat spelen we soms. Op dit moment natuurlijk niet, nu ligt het stil. Dus hard werken, serieus zijn en plezier hebben, zowel op werk als thuis vind ik belangrijk. 

Profiel Bas Rijnders
Heeft bij NS-rollen vervult als Controller Routemangement, Regiocontroller NS Stations, Manager Servicemanagement en Manager Integrale sturing en Implementatie Programma OV Chipkaart en Programmamanager OV Chipkaart. Hij is nu Manager Center of Excellence Projectmanagement bij NS IT.

Wat zijn jouw ambities of uitdagingen voor de komende 5 jaar? 

Als je kijkt naar de strategie van NS, nu in de coronatijd, willen we meer wendbaar en datagedreven zijn. We moeten kleiner worden als bedrijf, dat heb je wellicht in het nieuws kunnen lezen. Mijn ambitie is om met mijn net samengestelde team de strategische partner te zijn binnen IT of misschien wel binnen NS om de transformatie van ons bedrijf te begeleiden naar meer wendbaarheid. Onze overtuiging is, als ons dat gaat lukken, dat we efficiënter en effectiever worden. Het is een spannende uitdaging. 

Als ik jouw vrienden, of misschien wel jouw bandleden mag vragen, hoe ze jou beschrijven in 3 woorden, welke woorden zouden ze noemen? 

Sociaal, gezellig en luisteren. 

En hoe zouden de mensen in zakelijke sfeer jouw omschrijven? Degene waarmee je werkt? 

Doorzetter, resultaatgericht, samenwerken. Wat wel leuk is om te noemen, wat betreft die laatste, ik zat ooit in een sessie waarin we elkaar moesten duiden en een van de managers van IT duidde mij als Directeur Samenwerken. Ik vind het belangrijk om goed samen te werken en soms kan ik ook wel redelijk daarin doorslaan. Niet negatief, maar vooral om het belangrijk te maken. En ik heb ook een vierde, namelijk divers. Ik vind het leuk om dingen van veel verschillende kanten te bezien. Ik heb op veel plekken gewerkt en weet dat er op veel plekken goede dingen gebeuren. Bij NS is alles al een keer bedacht of er is wel iemand die er verstand van heeft. Ik breng dat graag bij elkaar. 

Welke grote ontwikkelingen verwacht jij komend jaar te zien? Niet alleen binnen het vakgebied projectmanagement, maar wellicht ook binnen projectmatig werken? 

Die ontwikkeling is eigenlijk al ingezet. We zullen als PM’s ons moeten aanpassen aan de agile manier van werken. In meer dan 60% van onze opdrachten zit een agile component. Met grote projecten en programma’s zetten wij vaak een “fabriek” neer waarmee we iets nieuws maken. Om ervoor te zorgen dat de organisatie het uiteindelijk beheert, creëren we nieuwe teams die agile werken. Dus ook in programma’s wordt agile gewerkt.  

Wat ik ook zie kan ik het beste met dit verhaal uitleggen. Bij NS hebben we een community van project- en programmamanagers. Zo’n 3 jaar geleden, toen ik in de pool van projectmanagers terecht kwam, hadden we iemand vanuit deze community uitgenodigd van de ING. Dat werd een volle zaal. Hij vertelde over de transitie die ING heeft gemaakt naar agile werken. Zij zijn natuurlijk een van de eerste banken die die verandering heeft gemaakt. En hij vertelde dat ze in het teken van de transitie afscheid hadden genomen van alle projectmanagers. Ik zat in die zaal, net in mijn nieuwe rol als manager van de IT projectenpool en hoorde dat mijn vakgebied ging stoppen. Om het even zwart wit te zeggen. Na een tijdje vertelde de presentator dat ze erachter kwamen bij ING dat het toch niet zo handig was, omdat ze de competenties van die mensen keihard nodig hadden. Deze mensen kwamen weer terug onder een andere naam, zoals integrators. 

Ik weet niet of de projectmanager altijd goed wordt onderkent. Hij of zij wordt vaak gezien als de oude wereld en dat is echt absoluut niet hoe ik kijk naar m’n eigen team of mensen die ik ontmoet in de seminars. Dat komt, omdat de competenties die we meebrengen als projectmanagers ook worden ingezet in andere, tijdelijke rollen. Zoals een scrum master of product owner. Net als in het verhaal van de ING, de competenties die wij hebben resultaatgerichtheid, coördinatie, verbinden die heb je altijd nodig binnen je bedrijf of een organisatie. 

Hoe denk jij dat het komt dat er een nieuwe benaming komt, terwijl het dezelfde soort competenties zijn die eronder hangen? 

Het werk blijft hetzelfde, ergens moeten dingen gebeuren. Je hebt mensen nodig die ervoor zorgen dat dat resultaat wordt bereikt of dat dingen gebeuren. En er zijn competenties die gewoon altijd nodig zijn. Wat je ziet, als je agile gaat werken of op een andere manier gaat werken, dat die competenties op een andere manier verdeeld zijn over deze rollen. Als je kijkt naar het Scaled Agile Framework en naar de rollen, dan zit daar geen projectmanager in, maar wel een scrum master, een release train engineer of een project owner in. Dat zijn ook coördinerende rollen in. Je hebt resultaatgerichtheid nodig om als team iets te bereiken.   

Er schiet mij iets te binnen, toen wij 2 jaar geleden die ING-man hadden gezien en wij binnen NS aan het nadenken waren van wat betekent dat nou voor de projectmanagers, hebben wij een reisgids ontwikkelt. In die reisgids stonden een aantal landen, onder andere Waterval Land en het Nieuwe Agile Land. In de reisgids stonden allerlei competenties en hulpmiddelen omschreven die je als persoon kunt gebruiken om na te denken over jouw toekomst in een andere manier van werken. Om antwoord te geven op vragen als: hoe kun je je als projectmanager staande houden? En hoe kun je in je werk je rol vinden? Je ziet dat er dan een hele wereld openligt met rollen waar je ook in zou kunnen functioneren.

Hoe belangrijk wordt het voor iedereen om te begrijpen welke competenties je bezit en welke je beter kunt maken?  

Dat wordt steeds belangrijker, omdat rollen blijven veranderen maar competenties blijven. Dus wij hebben onze medewerkers daarin ondersteund om daarover na te denken. Ik denk namelijk dat op dit vlak de rol van projectmanager langzaam gaat veranderen. We hebben zeker nog projectmanagers nodig in de toekomst. Vooral als er bijvoorbeeld een aanbesteding, een structuurverandering of een grote landelijke implementatie komt. Dat gaat dat niet zomaar agile gebeuren. Maar zoals al eerder gezegd, komen er andere rollen die met de competenties die je als projectmanager hebt ook succesvol kunt doen. 

Als we teruggaan naar het verleden, wat weet jij nu over het vakgebied projectmanagement wat je had willen weten toen je net begon? 

Ik ben dit vakgebied ingerold, ik begon op het gebied van Finance en ging daarna over naar een managementpositie. Toen kreeg ik de kans een project te doen in het domein Service en Veiligheid. Mijn opdracht was het opzetten van service- en veiligheidsteams. De mensen met de gele jassen die je in tweetallen op de stations en in de treinen ziet lopen. Ik had toen niet echt een opleiding in projectmanagement gedaan. Als ik terugkijk denk ik dat het handig was geweest als ik wat van die skills geleerd had. Het helpt je om meer structuur te geven in een project of programma. Voor zo’n rol had ik eigenlijk een aantal maanden in een soort opleidingskookpan moeten zitten om even de basis te leren. Hier ben ik nu werkenderwijs achter gekomen. Dat is prima, maar zo’n opleiding had mij een goede basis gegeven.  

Wat geeft voor jou de doorslag in het aannemen van iemand? 

Met gesprekken ga ik dwars door het cv heen en probeer ik te achterhalen of diegene kan waarmaken wat er in het cv staat. Of ze het verhaal kunnen vertellen en of het logisch en natuurlijk is. Dat zegt ook iets over je communicatieskills. Als je die helemaal niet hebt, dan kun je ook niet functioneren als projectmanager, vind ik. 

Soms zie je dat mensen zich hoog neerzetten en dan merk je tijdens het gesprek dat het niet klopt. Ik ga kriskras door het cv heen en maak het gesprek chaotisch. Dan kom ik erachter of iemand structuur kan brengen en of iemand goed in zijn verhaal zit. En ook of iemand het gesprek overneemt. Als projectmanager vind ik ook dat je de regie mag nemen. Dus niet afwachten, maar initiatief nemen. Dus kun je mij meenemen in de competenties die je daadwerkelijk hebt. 

Hoe zwaar telt het IPMA-certificaat mee in jouw keuze en waarom? 

Ik denk dat een certificaat heel waardevol is. Het helpt je te ontwikkelen, dat is altijd goed. Je bent altijd goed bezig als je jezelf blijft ontwikkelen. Ik heb het zelf niet, maar een van de programmamanagers in het programma OV Chipkaart wel en was één van de weinige IPMA A gecertificeerden. Hij stak er zoveel energie in en haalt er veel energie uit. Dat was heel mooi om te zien en om van te leren.  

Voor mij is het niet per se een knock-out criterium dat diegene een certificaat heeft. Als je een rol uitvraagt heb je bijvoorbeeld wel een criterium als een afgeronde HBO- of WO-opleiding, maar de meeste mensen die reageren hebben het certificaat al. En als je het uit jezelf doet, zonder dat het een knock-out criterium is, dan zie ik dat je jezelf aan het ontwikkelen bent. En dat vind ik belangrijk. Al helemaal als je jonger bent. Het telt dus niet mee als knock-out criterium, maar het is wel heel belangrijk in de afweging. Naast de ontwikkeling is het zeker waardevol, omdat je merkt dat de mensen die het hebben, zich op een andere manier presenteren. 

Wat kan IPMA doen om te laten weten hoe waardevol het certificaat kan zijn? 

Volgens mij doen jullie het al door netwerkbijeenkomsten te organiseren waar veel project- en programmamanagers komen om hun verhaal te vertellen. Los daarvan, laat de certificaten meegaan met de veranderingen die plaatsvinden, zodat je niet wordt gezien als de oude wereld. Volgens mij moeten we de nieuwe wereld niet afwijzen maar daarin gewoon meegaan en kijken wat IPMA als projectmanagement community daaraan kan toevoegen. En dat is veel. Niet zozeer vanuit de projectkennis, maar juist vanuit de competenties het gesprek aangaan en onze dingen doen. Daar zit ook de kracht van het netwerk. Het is een groot netwerk van mensen met competenties. Die doen toevallig projectmanagement, maar voorheen waren ze manager of komen ze uit een inhoudsfunctie of hebben technische rollen gehad. Dus er zitten zoveel competenties in dat netwerk en we moeten daar meer nadruk op gaan leggen. 

Wat zou je degene die net uit de schoolbanken komen of met 1 tot 2 jaar ervaring op zak, mee willen geven? 

Ik had vorig jaar een trainee en hij wilde graag projectmanager worden, maar wist nog niet veel van het vakgebied. Hij wilde graag eigen verantwoordelijkheden hebben en een eigen team. Dus ik zei prima! Dat was een ambitieus iemand die van mbo naar hbo en verder ging. Een heel traject. Wat ik dan verwacht van een jong iemand is dat diegene eager is om zich te willen ontwikkelen. Leren en initiatief nemen. Net als dat het belangrijk is om mensen mee te nemen. Dus ook bij een jong iemand hoop je dat dan te vinden. Ik vind het ook belangrijk in zo’n rol als projectmanager dat je bepaalde ambities hebt. Dat kan val alles zijn op je vakgebied of als je naar een ander gebied wilt. Die trainee bijvoorbeeld, heeft nu gesolliciteerd op de rol van product owner en heeft deze gekregen.

En wat zie jij als de belangrijkste of grootste uitdaging voor jonge projectprojectprofessionals? 

Dat je je niet verliest in het vakgebied projectmanagement. Zeker als je in een IT-organisatie werkt. We gaan nu anders werken op dat gebied en het kan best zijn dat het er over 10 jaar weer anders uitziet. Als je er nu in zit van ik wil projectmanager zijn en doe dat alleen volgens PRINCE2, en heb je geen benul van de agile ontwikkelingen, forget it. Bij ons hebben alle PM’s hun scrum master certificaten gehaald. Zij weten: ik moet die bagage meenemen om überhaupt nog in organisaties te kunnen functioneren. Je moet namelijk weten hoe je bijvoorbeeld met product owners om moet gaat. Dus verdiept je in de nieuwe manier van werken binnen organisaties. Vooral in de Business IT wereld. Dat je niet gaat zeggen waar heb je het over als je bij een scrumteam staat. Als een projectmanager in, bijvoorbeeld, de bouw gaat het anders natuurlijk. Ik praat natuurlijk van uit mijn rol. 

In het post corona tijdperk, welke competenties denk jij dat projectprofessionals moeten oppakken of aanleren, welke moeten ze houden en waar moeten ze mee stoppen? 

Wat ik heb geleerd in deze tijd, is je rust nemen – zoals een wandeling – om fris te blijven. In de pre corona tijd liep je meer, maar was je er niet zoveel mee bezig. Nu zeggen wel veel meer tegen elkaar hoe gaat het met je? Pak je ook je rust moment? Dat vind ik mooi aan deze tijd, dat dat meer gebeurt. Hoe moeilijk het ook is. Dus pak dat op en laten we het ook meenemen naar de nieuwe tijd, de post corona tijd.  

Wat ik wel gaaf vind is hoe projectprofessionals zich aanpassen. Dan kijk ik ook naar mijn team. Ik denk dat wij de competenties hebben om ons snel aan een omgeving aan te passen. We zijn natuurlijk ook van de veranderingen. Natuurlijk raakt het je, maar de meeste projectprofessionals omarmen die nieuwe manier van werken toch vrij snel. Houd dus vast aan het anticiperen op de verandering in die omgeving terwijl je bezig blijft met het resultaat. 

Wat je nu ziet is dat we van vergadering naar vergadering gaan. Er zit eigenlijk geen tijd meer tussen. In de digitale wereld doen we dat eigenlijk nog sneller dan in de pre corona tijd. Dat is iets om mee te stoppen of anders te doen. Laten we elkaar weer zien en ontmoeten om op een andere manier met elkaar in gesprek te gaan. Nu moet je dat plannen en dat is lastig. Het zijn die 5 minuutjes praten bij de koffieautomaat, te laat komen bij een vergadering, omdat iedereen binnen komt druppelen. Dat heeft ook z’n waarde. Dat missen we nu eigenlijk. Ik hoop dat dat weer terugkomt in de post corona tijd of misschien wel nu al. 

Hoe kan IPMA als netwerk daarbij helpen als je vindt dat dit opgepakt moet worden? 

Volgens mij moeten we als netwerk wat minder bij de hard skills gaan stilstaan en meer met de social skills bezig zijn. Dus: hoe kunnen we op een prettige manier met elkaar gaan werken? De vraag wat hebben we nu nodig om ons werk goed te keunen doen, vind ik een belangrijke in deze digitale tijd. Dat gaat over aandacht voor de sociale kant, voor samenwerken in projecten en hoe we dat met elkaar doen. Ik zou het waardevol vinden als IPMA daar aandacht op kan vestigen. Dat verwacht je misschien niet van IPMA, dat er aandacht wordt besteed aan social skills. We zouden meer van elkaar kunnen leren in een community. Het mooie aan een community vind ik namelijk dat de intrinsieke motivatie van mensen om dingen te willen verbeteren naar voren komt. Je kunt je daar als bedrijf ook aan verbinden, wat ik bij NS probeer te doen. Deze verbinding aan intrinsieke motivatie gun ik meer mensen. En aan IPMA heb ik dan de boodschap zet je community in om aandacht te besteden aan social skills. 

IPMA-lid

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

©2020 IPMA Nederland - Platform Projectmanagement

Neem contact op

We zijn nu niet online. Maar je kan ons een email sturen, dan nemen we zo spoedig mogelijk contact op.

Versturen

Log in met je gegevens

of    

Gegevens vergeten?

Create Account