Elke maand stellen we bij IPMA-NL een aantal prangende (en minder prangende) vragen aan een projectprofessional. Iemand met een bijzondere functie of uitdaging, iemand met een uitgesproken visie op het vak, iemand met veel, of juist nog helemaal niet veel, ervaring. Elke maand dezelfde vragen, maar een andere professional. Het thema van de nieuwsbrief van IPMA-NL waarin dit interview verschijnt, is briljante mislukkingen.


Bouw een platform zodat we aan de regels van de Europese Centrale Bank voldoen, luidde de opdracht. En: laat de projectafdeling vanaf nu agile werken. De opdrachtgever: International Card Services, het dochterbedrijf van ABN-AMRO dat creditcards uitgeeft in Nederland en Duitsland. Startpunt: bij nul. Tijd tot aan de deadline: vijf weken.

Het is dit project waarop Tanja Haringa de een van de eerste IPMA Agile Leaders op B-niveau werd. Daarnaast werd haar project in november door IPMA-internationaal bekroond met de Silver Agile Leader of the Year. Tanja Haringa werd voor het eerst IPMA B-gecertificeerd projectmanager in 2010 en heeft samen met Sabine Scheepstra, Joop Schefferlie en John Hermarij de Agile Leader certificering ontwikkeld voor IPMA Nederland en IPMA Certificering.

Wat moest je precies realiseren bij ICS?

Net als de hele bancaire sector moest ICS vanaf 2018 voldoen aan de PSD2-richtlijn. Die zorgt er onder andere voor dat, als jij daar toestemming voor geeft, jouw bankgegevens benaderbaar zijn vanuit apps van andere banken.

In Nederland was er veel weerstand bij de banken en dat gaf ons wat respijt, maar in Duitsland waren banken de richtlijn al op grote schaal aan het implementeren. ICS zei: ‘Het is nu begin december 2017, wij willen graag dat het systeem voor Duitsland medio januari geïmplementeerd is.’

Het commitment dat ik afgaf was: ik ga mijn uiterste best doen om een minimum viable product neer te zetten. Beide partijen wisten dat het niet realistisch was dat we de complete oplossing gingen neerzetten. De opdrachtgever zei: ‘Als er maar wat staat.’

Het eerste wat we gebouwd hebben is een sandbox voor de Duitse tak, en die hebben we daadwerkelijk op 13 januari 2018 opgeleverd. Ikzelf en een enkeling zijn ook tijdens de kerst blijven doorwerken om de deadline te halen, maar ik heb niet alle kerstvakanties ingetrokken. Dat vond ik te wreed.

Met die sandbox stond het minimum viable product er. Het uitbouwen van het volledige API-platform voor zowel Duitsland als Nederland heeft uiteindelijk tot eind 2019 geduurd. En, en dat is ook best bijzonder, ik heb het project van het begin tot het einde begeleid. 

Waar kreeg je de award voor?

Voor meerdere onderdelen. Allereerst: het neerzetten van dit platform op een scrum/agile manier. Verder heb ik het projectmanagementteam, bestaande uit een achttal projectmanagers, helpen overstappen naar agile. Daarnaast was het een complex project met veel operationele en technische vraagstukken, zoals support, certificaten (is de opvrager van mijn bankgegevens wel wie hij zegt dat hij is?), controle, en de vlekkeloze werking met de platformen van andere banken. Maar misschien bovenal: het managen van een groot aantal, zeer diverse stakeholders. Bijvoorbeeld de softwareleverancier van een SaaS-oplossing, waarvan we zeker moesten weten dat de veiligheid goed geregeld was; en er was het contact met toezichthouder, waarin we, samen met de directie, uiterst voorzichtig moesten opereren.

Hoe denk je dat de mensen die met jou werken je zouden beschrijven als ze maar vier woorden mochten gebruiken?

Doelgericht, stakeholder manager, teamplayer en zelfstarter.

Met stakeholder management ben ik me in de loop van mijn carrière dusdanig intensief gaan bezighouden dat het mijn specialiteit is geworden. Dat brengt me ook op mijn antwoord op jullie vragen:

Wat zou je de nieuwe generatie projectprofessionals willen meegeven?

En:

Wat weet je nu over het vakgebied of over jouw functie dat je had willen weten toen je net begon?

Toen ik begon had ik nooit gedacht dat stakeholder management zo essentieel is voor dit vak. Het maakt niet uit of je Agile Leader bent of traditioneel projectmanager: als jij richting wilt geven, dan zul je stakeholders moeten managen. Anders krijgt het project nooit de koers die jij wilt. Want de stakeholders hebben andere ideeën. 

Je kan heel goed zijn in de harde aspecten van het vak –rapportages, risicoanalyses, backlogs–, maar als jij niet of te weinig met je stakeholders praat, wordt het niet afgewerkt zoals jij dat wilt. Die zachte kant, mensen, vind ik juist heel erg leuk, dus het gaat me vrij makkelijk af. Al gaat het ook weleens, vanuit mijn doelgerichtheid, gepaard met stevige gesprekken. Maar ik wil daar wel als vrienden weer uitkomen.

Zelfstarter zijn betekent in mijn geval dat ik altijd op zoek ben naar ideeën, kansen, en naar wat nodig is of nodig kan worden. Ik genereer ideeën over aanpak, of over producten, en daar start ik dan iets voor op.

Toch ben ik ook een teamspeler. Daarmee kan ik nog een van de vragen meenemen:

Welk muzieknummer beschrijft jou het beste en waarom?

Make It Funky van jazzsaxofonist Maceo Parker.

Je ziet wat een geoliede machine die band is, je ziet de lol die die mensen hebben in het maken van de muziek, en ze sluiten feilloos op elkaar aan. Daar word ik heel blij van. Dat wil ik altijd voor elkaar krijgen in het team waarin ik opereer: we werken samen ergens naartoe en zetten een mooi resultaat neer.

Ik vroeg eerder hoe de mensen die met je werken je zouden beschrijven. Hoe zouden jouw beste vrienden je beschrijven?

Hetzelfde als collega’s. Ik ben op mijn werk helemaal mezelf. Dat heeft ook met ervaring te maken. Ik bied mezelf als zzp’er aan zoals ik ben –what you see is what you get–, en daarop neem je me aan of niet. Natuurlijk: je past je aan aan de waarden en normen in het bedrijf waar je voor werkt en aan het product waaraan je werkt. Dat is functioneel. Maar hoe je bent als mens en hoe je functioneert: ja, ik leg dat meteen op tafel. Dit is hoe ik ben, dit is hoe ik functioneer, dit zijn mijn valkuilen en daar reageer ik zo en zo op. Zo is het meteen helder. Mijn motto is ook: ik zeg wat ik doe en doe wat ik zeg.

Wat zijn jouw ambities voor de komende vijf jaar?

Ik ben deze zomer begonnen aan een postdoc productmanagement aan de Universiteit Utrecht. In agile-omgevingen heb ik de rol van senior/lead product owner, en dan vind ik eigenlijk dat je dieper de inhoud in zou moeten willen gaan. Dan heb je het over aspecten als marketing, productontwikkeling en analyse van waardeproposities. Deze opleiding gaat daarover. Ik wil over vijf jaar een degelijke productmanager zijn die veel meer in staat is om visie te ontwikkelen en richting te geven aan een product voor mijn klanten.

Ik heb er bewust voor gekozen om een traject te volgen dat wordt afgesloten met een paper, en dat moet voor de kerst klaar zijn. Er staat nog weinig op papier op dit moment. Dus ja, daar heb ik het redelijk druk mee.

Welke grote ontwikkelingen verwacht jij de komende jaren in het vakgebied projectmanagement?

Meer agile werken waarbij de samenwerking met de klant essentieel is. En de klant is hier de eindgebruiker van het product, de dienst, het softwareproduct of het gewijzigd proces. Óf van een samen ontwikkeld product. 

Dat samen ontwikkelde product begint bij het onderzoek dat je doet, samen met de klant, naar: welke problemen of pains kan ik voor je oplossen? Waar worstel je mee? En daar ga je dan een passend product of dienst bij aanbieden. Zodat je de klant helpt. 

Agile geeft je bij uitstek de mogelijkheid om het product samen met de klant te ontwikkelen. Kijk naar Coolblue, kijk naar Bol.com, kijk naar Picnic: zij werken agile. Middelen zoals klantpanels helpen die bedrijven om hun aanbod volledig af te stemmen op de klant. 

Daarnaast is agile dé manier om een nieuw-ontwikkelde functionaliteit snel te testen in de markt. Slaat het aan, dan kan je het uitrollen voor alle gebruikers. En is het geen succes, dan haal je het zo weer uit de lucht. Op die manier ben je veel wendbaarder dan in een traditioneel project.

Is er nog meer dat je de nieuwe generatie projectprofessionals wilt meegeven?

Neem vrijheid om te leren –en dus fouten te maken– maar gebruik haar nooit om je doel niet te halen. Nog korter gezegd: misbruik je vrijheid niet. Ik ben zoveel teams tegengekomen waar ik een teamlid hoorde zeggen: ik heb het niet opgeleverd, ik schuif het door naar de volgende sprint. Zonder aan te kunnen geven waarom het doorschuift. Dan komt dan mijn sturende karakter naar voren: dan ga ik prikken om erachter te komen wat de reden is.

Wat zie je als belangrijkste uitdaging voor de nieuwe generatie projectprofessionals?

Om dat wat je leert direct toe te passen en door te pakken. Als ik een projectprofessional aanneem, kijk ik vooral naar het leer- en groeipotentieel. Iemand mag een fout maken, maar hij of zij moet dan wel de stap nemen om ervan te leren. En dat laten zien. Vervolgens kun je best nog eens op je bek gaan, maar ik moet kunnen zien dat je het probeert. Dan ben je goed bezig.

Wat was jouw meest briljante mislukking?

Dat ik zilver heb gewonnen in IPMA’s prijsuitreiking. Ik ga niet aan de awards deelnemen om tweede te worden. Ik ga altijd voor goud. Ook al weet ik dat het zilver best een goede prestatie is, voelt het als een mislukking. Ik baal er best heel erg van.

0 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

©2020 IPMA Nederland - Platform Projectmanagement

Neem contact op

We zijn nu niet online. Maar je kan ons een email sturen, dan nemen we zo spoedig mogelijk contact op.

Versturen

Log in met je gegevens

Gegevens vergeten?